Palpasa Café tells the story of an artist, Drishya, during the height of the Nepalese Civil War. The novel is partly a love story of Drishya and the first generation American Nepali, Palpasa, who has returned to the land of her parents after 9/11. It is often called an anti-war novel, and describes the effects of the civil war on the Nepali countryside that Drishya travels to.

नारायण वाग्ले २०४७ सालपछिको फराकिलो परिवेशमा पत्रकार बने । समाचारका लागि देशका धेरै भेग घुमे, समाजका सङ्कटहरू नियाले | कान्तिपुर दैनिकमा स्थापनाकालदेखि संलग्न उनले पुनः सक्रिय राजतन्त्रदेखि गणतन्त्र स्थापनासम्मको घटनापूर्ण अवधिमा सम्पादकीय नेतृत्व गरे ।

यो उनको पहिलो उपन्यास हो । माओवादी द्धन्द्ध उत्कर्षताक प्रकाशित यसले २०६१ सालको मदन पुरस्कार पाएको थियो । चर्चा र बिक्रीका हिसाबले यसलाई नेपाली साहित्य प्रकाशन इतिहासमा एउटा मोड मानिएको छ । हालसम्म यो चारवटा विदेशी भाषामा प्रकाशित भइसकेको छ । यसको अङ्ग्रेजी संस्करण सन् २००८ मा काठमाडौंबाट छापिएको थियो, जसलाई पछि यान्डम हाउस इन्डियाले नयाँ दिल्लीबाट छाप्यो, कोरियाली भाषामा सोलबाट फरेस्ट अफ लिटरेचरले साथै सिंधली भाषामा श्रीलंकाबाट पनि प्रकाशित छ । यसको प्रान्सेली अनुवाद सन् २०१४ मा पब्लिकेसन नेपा-लयले छापेको छ ।

पल्पसा क्याफेले नेपाली साहित्यमा एउटा तरङ्ग ल्याएको छ । पात्रहरूमध्ये एउटी बालिकाको सानो कथा मात्रले पनि यो उपन्यास अमर बनेको छ ।

- इन्द्रबहादुर राई